De visie

De Kathedraal van Doornen is een labyrint in de vorm van de bekende rotsformatie El Indjan, als een ode aan de eerste bewoners van Curaçao. Het gebruik van de sumpiña is een hommage aan de natuur, die zich al eeuwenlang met de doornen van de Acacia Tortuosa (Wabi) wapent tegen ontbossing en vervuiling. Het kunstwerk kan niet alleen van buiten, maar ook van binnen bewonderd worden. Vanaf een verheven positie houden zestig puimstenen hoofden elke bezoeker in de gaten. Hun arrogantie is vergelijkbaar met die van de Europese ontdekkingsreizigers. Maar destructie gaat altijd hand in hand met creatie. De muren van de sumpiñas hebben geen vijandige uitstraling, maar zijn door de interne verlichting juist uitnodigend. Het labyrint leidt de bezoekers bovendien langs het werk van Curaçaose kunstenaars, als bewijs dat de mens in staat is om vrij te denken en te creëren.

Labyrint

Labyrinten zijn van alle tijden en van alle culturen. Hoewel vooral populair als attractie, staan ze bijna altijd symbool voor spiritualiteit. Vooral als het geen doolhof betreft, maar een enkel pad naar een middelpunt. In de prehistorie werden labyrinten gebruikt voor rituele dansen, voor Indianen staan ze symbool voor hun voorouders en in verschillende religies worden labyrinten gezien als een pad naar verlichting of voor meditatie, vanwege het gebrek aan contact met de buitenwereld.

Milieuvriendelijk

De Kathedraal van Doornen is een milieuvriendelijk kunstwerk. De sumpiña’s zijn een natuurlijk materiaal en in overvloed aanwezig. Voor de versteviging en brandveiligheid wordt gebruik gemaakt van milieuvriendelijke vloeistoffen. De verlichting bestaat uit energiezuinige ledlampen. Ook op de locatie van het kunstwerk, achter Landhuis Bloemhof, wordt rekening gehouden met de natuur.

 

Kathed Srook Tekst WT